بیا ای خوش زبان من بیا و بر ترکهای قلب بیمارم مرهمی باش

تا بتوانم باشم و بگویم دوستت دارم

بیا و اندکی تامل کن بر حرفهایم نمی خوام از کسی عشق رو گدایی

کنم نمی خوام از درد هام کسی نا راحت بشه فقط می خوام تو هم منو

درک کنی

همانطور که از میان صد ها ستاره اسمان پیدایت کردم و در میان

کهکشانی از ستاره صیدت نمودم می خواهم بدانی دوست دارم

ببینمت و در هوای صداقت و عاشقی تو زندگی کنم

و می خواهم این زورق شکسته وجودم با عشق و امید به بودن تو

از مرداب نیستی بیرون بیاورم تا به ساحل مهر و وفا برسد

توی بن بست عاشقی شبگردی هست که می خواد عاشق بمونه

بیا و این دقایق تلخ نبودنت را به پایان برسان ای تموم دلخوشی هام

مریم

...
نوشته شده توسط مریم مولایی در ۱۳۸٥/٦/٢۳ ساعت ۱٢:٠۱ ‎ب.ظ | لینک ثابت | پيام هاي ديگران()
 
business article
powered by persianblog - designing & supporting tools by webgozar