مهربانی را ز پروانه بیاموز

همانی که تا دم مرگ مشتاق گل است

همانی که اگر پر پر شود گلبرگ هایش

خودش نیز جان در بر ندارد

بیاموز درس های عاشقی را

بخوان بر دفتر عشق یک دلی را

بیاموز عاشقی سخت است

بیاموز عشق زیبا کم است

خودت را در حضورش محو گردان

بزار باور کند بودنت را

بزار باور کند خواهان اوی

ترازو عاشقی یک کفه دارد

چرا که عاشق معشوق یکی اند

خدایا عشق من کی خواهد امد

ببیند چشم به راه اویم

تمام این وجود قربان رویش

...

نوشته شده توسط مریم مولایی در ۱۳۸٥/٥/٢ ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ | لینک ثابت | پيام هاي ديگران()
 
business article
powered by persianblog - designing & supporting tools by webgozar