بار خدايا ای پناه بنده نواز هر چه به سويت می ايم بيشتر حس می کنم رها هستم

ای بزرگ بی بظير در همه لحظات تو را صدا می کنم

می دانم که هيچ وقت از من خسته و دلگير نمی شوی

می دانم اگر از تو بخواهم دست خالی نمی مانم

ای عزيز ای وجودی که در تک تک نياز هايم وجود تو انها را بر اورده نموده می پرستمت

ای بنده نواز بی نياز مرا در ياب

می دانی در اين سرای بی مقدار اگر دستم را نگيری و جواب ناله هايم را ندهی

تنها می مانم

مرا اگر صد بار از در برانی باز در می زنم

بودنت را در تمام طول عمرم درک کرده هيچ کس را در لحظات اضطراب نزديکتر

از تو نديدم پس باز هم مرا مورد لطف خود قرار بده

...
نوشته شده توسط مریم مولایی در ۱۳۸٥/٤/۱٥ ساعت ٩:٠٤ ‎ق.ظ | لینک ثابت | پيام هاي ديگران()
 
business article
powered by persianblog - designing & supporting tools by webgozar